About Me

My photo
Belgium
Begin 2005 vroegen wij ons af: Doen we het of doen we het niet? Dat werd dus ook de eerste titel van dit blog. En we besloten dat we het wilden doen: verhuizen naar Amerika. Via het bedrijf waar mijn man voor werkt. Maar veel gepalaver en enkele reorganisaties verder, zitten we nog steeds in Belgie. We geven de moed niet op, doen ondertussen ook mee aan de Green Card Lotery, en wachten... Vandaar ook dat ik eind februari 2008, meer dan 3 jaar later, dit blog een nieuwe titel gaf: Quiévrain: wachten. De uitleg waarom staat in mijn posting van 28 februari 2008... Wanneer kunnen we gelost worden?

Monday, April 24, 2006

Pon-wandeling

Die 20 graden die het afgelopen zaterdag gingen worden, die kon je toch enkel maar binnen in je verwarmde huis vinden hoor! Maar ach, niet gezeurd: we hebben een ganse dag in de tuin kunnen werken, wél met een pulleke aan, maar het bleef droog. Veel onkruid is dus weer gesneuveld, het gras heeft een dosis meststoffen en onkruidverdelger gehad, er zijn een paar boompjes gesnoeid én het gras is afgereden.

Gisteren was het echter schitterend weer! Reeds in de ochtend kon je zien dat het zonnetje de overhand zou halen op de wolken. We hebben een lekker-lui en rustig-aan ochtendje gehad, en vlak na de middag zijn we naar Moortsele vertrokken. Elk voor- en najaar organiseren de fokkers van onze hond een wandeling. Dan komen we met een aantal mensen tesamen die ook allen een hond (Polski Owczarek Nizinny, alias Ponneke) hebben van hen, om te wandelen. Leuk is dat! Je ziet al die harige bollekes lekker dollen door bos en wei (én soms ook door een vijver of een gracht).

Image hosting by Photobucket

Dit is een deel van de groep

Image hosting by Photobucket


Spijtig genoeg hadden we er niet aan gedacht om onze batterij na te kijken, met als gevolg dat we na 3 foto's plots met een platte batterij zaten, en dus geen leuke foto's meer hebben kunnen maken. Gelukkig waren er nog een aantal wandelaars met een fototoestel, dus we zullen genoeg voorraad krijgen om deze wandeling niet te vergeten.

Sven en Mieke hadden deze keer de wandeling uitstippeld die haast door hun achtertuin ging: we deden zo’n 8-tal kilometers van de plaatselijke Bunkerroute. En bunkers hebben we inderdaad gezien, misschien wel 20, her en der verspreid tussen de velden.

We hebben kunnen genieten van een lekker zonnetje, al wandelend in onze T-shirt, en net toen we de eindhalte bereikten (de vijver in de tuin van de pastoor), vielen er een paar kleine regendruppeltjes. Het leken haast ‘muggenpiskes’, zoals we hier in Vlaanderen zeggen.
Nadien zijn we nog lekker gaan eten in een lokale feestzaal waar de specialiteit ‘gegrilde beenhesp’ was. Hmmmm, heel lekker!

Spijtig genoeg kregen we ook slecht nieuws gisteren: weeral mensen die besloten hebben om uit elkaar te gaan… Wij voelen ons daar toch altijd triest bij, zeker als je de indruk had dat die mensen elkaar wel heel graag zagen. Maar ja, als buitenstaander kan je natuurlijk nooit oordelen over een relatie. Sommigen hangen constant “hunne vuile was” buiten, maar blijven elkaar (ondanks alles) toch graag zien en worden samen oud, anderen hoor je nooit klagen, en plots zeggen ze dan: “we gaan scheiden”. Je kan dan enkel maar hopen dat dat werkelijk de beste beslissing was die ze genomen hebben, en dat ze terug gelukkig worden…

4 comments:

Hilde said...

Ik kan ook altijd genieten van een stevige wandeling...

Ook hier twee buren (jong koppeltje) die uit elkaar gaan... Tja, als je bedenkt dat 1 op 3 a 4 koppels uiteen gaat, dan kan het niet anders dat ook mensen uit je kennissenkring het doen... Het maakt mij ook altijd triest...

Groetjes,

ilse said...

Ik kan maar bevestigen dat het zaterdag inderdaad 12 graden was in Leuven. Toen wij hier vrijdag vertrokken was het er 27.
Ik ben ook van het gedacht dat de koppels die het hardste klagen en zagen, het minst rap uiteen gaan. Ofwel is het dan minder verschietachtig.

Petra said...

Leuk de Pon wandeling!
Wat kan je dan genieten he van al die aanwezige hondjes?

Groetjes Petra

kastelke said...

@Hilde: we zullen zelf maar ons best doen om die positieve zijde van de statistieken te vormen zeker?

@Ilse: da's ook een serieus temperatuursverschil hé!

@Petra: ik vind het zalig om zo'n bende honden samen te zien, zeker ook omdat men altijd wandelingen kiest waar de honden een hele tijd 'vrij' kunnen lopen, dus niet aan de leiband.
Dusza blijkt dan wel een beetje een Einzelgänger te zijn: al die honden vormen één of meerdere roedeltjes op zich, zij loopt daar op haar eentje, dan eens bij de ene, dan eens bij de andere, maar meestal op een paar meter van de Baasjes.