About Me

My photo
Belgium
Begin 2005 vroegen wij ons af: Doen we het of doen we het niet? Dat werd dus ook de eerste titel van dit blog. En we besloten dat we het wilden doen: verhuizen naar Amerika. Via het bedrijf waar mijn man voor werkt. Maar veel gepalaver en enkele reorganisaties verder, zitten we nog steeds in Belgie. We geven de moed niet op, doen ondertussen ook mee aan de Green Card Lotery, en wachten... Vandaar ook dat ik eind februari 2008, meer dan 3 jaar later, dit blog een nieuwe titel gaf: Quiévrain: wachten. De uitleg waarom staat in mijn posting van 28 februari 2008... Wanneer kunnen we gelost worden?

Friday, May 19, 2006

Aftellen...


(nou ja, hier zijn het gelukkig nog maar 3 DAGEN!!!)

Hehe, de laatste dag van de week. Oef! Nu kunnen we écht beginnen aftellen, want: OVERMORGEN komt Manlief/Papa terug thuis!!!! Joepie!!!!!
Spijtig genoeg voor hem komt hij van het zonnige San Francisco hier terecht in het miezerige België, waar we de afgelopen weken wel zomers weer hadden, maar waar het momenteel 12°C is (kan nog oplopen tot 17°), en het regent, regent en nog eens regent, en waarvoor de vooruitzichten zijn dat het nog blijft regenen volgende week, en dat het zo’n graadje of 15 à 17 zal worden.
Maar ach, het is goed voor de plantjes, zal ik mezelf maar troosten…

Gisteren ben ik met onze zoon op controle geweest bij de oorarts, en die zei dat de perforatie nog niet geheel dicht is, maar wel al mooi aan’t genezen is. Een gehoortest toonde aan dat zijn gehoor aan de rechtkant beduidend laag was, maar dat dat ook normaal is, zo’n 1,5 weken na een perforatie van het trommelvlies .

Gisteren ben ik aan ’t rommelen geweest in de garage, nadat ik op dinsdag al een ganse lading ‘grof huisvuil’ uit de garage, het tuinhuis en de zolder gehaald had, en naar het containerpark had gebracht.
Spijtig toch dat ik het schilderwerk niet heb kunnen doen wegens te warm/te nat. Maar ach, dat gaat niet lopen. Misschien zit het er nog in voor volgende week, maar daar vallen al twee
verlofdagen in, dus die week is vrij kort.

Ook nog eens de vriezer op orde gebracht, want ik ben weer een lading pens gaan halen, zodat onze hond weer lekker verder kan smikkelen van die (voor haar) zeer smakelijke dingen. Zo'n rauwe voeding vindt zij dus heerlijk! En het blijkt ook nog heel gezond te zijn voor haar. Spijtig genoeg gaan we dat in Amerika niet zo makkelijk kunnen vinden, daar leven de honden op brokken.

Vanaf 6 juni ga ik voor 8 weken een cursus Frans volgen, elke voormiddag. Brrr… Wou eigenlijk een cursus Engels voor gevorderden, kwestie van een en ander nog eens op te frissen, maar die lesgever was met zwangerschapsverlof. Dus is het maar Frans geworden. Ik weet niet wat dat is met mij, maar ik voel me niet zo op m’n gemak met Frans… Ben er nooit geen krak in geweest. Heb ook helemaal geen talenknobbel. En m’n punten voor Engels waren ook nooit echt schitterend (geloof ergens tussen de 60 en de 75%), maar Engels gaf me altijd een heel ander gevoel, en als ik even in een Engelstalige omgeving zit, dan voel ik dat het mij veel makkelijker af gaat, dus ik vermoed dat, wanneer wij verhuizen, ik na een paar maanden echt wel heel goed zal zijn in Engels. Maar ja, het zal nu effe Frans worden… Proberen om m’n zoon bij te houden, hahaha. En Frans kan in Amerika ook altijd handig zijn, ik veronderstel dat er daar niet al te veel zijn die dat heel goed kunnen, dus misschien komt het nog eens van pas als ik besluit te willen gaan werken. Maar daarvoor moeten we natuurlijk eerst in Amerika geraken…

3 comments:

Annemiek said...

Nog heel even en dan zijn die weken weer voorbij, gelukkig he.
Leuk datje Frans gaat leren. Daar was ik nooit goed in en toen Anais hier was lukte het me niet om het bij te spijkeren. dat wordt wel een intensieve cursus voor je, elke dag.

Hilde said...

Hier kan ik mijn frans goed oefenen met mijn buurvrouw (Afro-Amerikaanse die jaren in Frankrijk heeft gewoond) en met de bakker. Heb er eigenlijk nooit problemen mee gehad, maar ja, ik ben dan ook in Brussel opgegroeid (en had vele franstalige vriendjes em vriendinnetjes!)

Veel goede moed en inderdaad zoeken ze hier dikwijls mensen die frans willen geven (heb er zelf ook aan gedacht, maar dan moet ik eerst die hele papierwinkel door!)

Groetjes,

ilse said...

Ben ook geen krak in Frans dus goed dat je het gaat bijwerken. Engels hoef je nu niet te volgen met je kennis van nu zal je zeker al wegkunnen en de rest komt vanzelf van zodra je er woont. (en komen doet het wel)