About Me

My photo
Belgium
Begin 2005 vroegen wij ons af: Doen we het of doen we het niet? Dat werd dus ook de eerste titel van dit blog. En we besloten dat we het wilden doen: verhuizen naar Amerika. Via het bedrijf waar mijn man voor werkt. Maar veel gepalaver en enkele reorganisaties verder, zitten we nog steeds in Belgie. We geven de moed niet op, doen ondertussen ook mee aan de Green Card Lotery, en wachten... Vandaar ook dat ik eind februari 2008, meer dan 3 jaar later, dit blog een nieuwe titel gaf: Quiévrain: wachten. De uitleg waarom staat in mijn posting van 28 februari 2008... Wanneer kunnen we gelost worden?

Friday, March 10, 2006

Newfie - vrijgezellenhobby - open-deur - Wereldexpat

Op woensdag ga ik altijd naar de hondenschool, op ‘showtraining’. Het was er deze week ongelooflijk druk, er waren wel 7 Newfoundlanders. Dat zijn ook echt van die hele lieve knuffelberen! Aanvankelijk stond zo’n Newfie op onze zoon zijn verlanglijstje, maar deze vond ik toch wel nét iets te groot. Ik wou geen “sacochenhondje”), maar het was wel de bedoeling dat de hond nog onder m’n stoel zou passen. Dat is tenslotte toch heel erg handig als je weggaat, en je wilt de hond meenemen.
(voor de Nederlanders: een “sacoche” is dialectisch voor ‘handtas’, en je spreekt het uit als 'sjakosh')

Momenteel is er op het Alles Amerika Forum een draadje over mensen die quarters sparen. Wel, als je heel veel quarters hebt, dan kan je doen wat ene Mitch Fincher doet met zijn centen. Ik neem aan dat hij vrijgezel is. LOL!

Image hosting by Photobucket

De school houdt altijd open-deur in mei. Eigenlijk is het dan schoolfeest voor de kinderen die er reeds naar school gaan, maar tevens hebben kandidaat-nieuwkomers de kans om ook eens rond te komen snuffelen en de sfeer op te snuiven. Maar heel wat scholen in de regio hebben dat weekend open-deur, en voor mensen die een kind hebben in het laatste jaar van de lagere school en die dus nog willen uitzoeken welke school zij gaan kiezen voor hun kind, is dat dan soms wel vervelend, want die moeten rush rush van de ene school naar de andere om eens te gaan kijken. Daarom organiseert de school vandaag (en morgen) voor de eerste keer een extra open-deur-dag. Onze zoon heeft zich opgegeven om kinderen met hun ouders rond te leiden en ondertussen wat te vertellen over ‘een dag op school’, en ik heb me opgegeven om met ouders te spreken die nog vragen hebben. Vragen van praktische aard kan ik best beantwoorden, als het over vakinhouden gaat, of over studiekeuzen, dan zijn er leerkrachten die hen verder kunnen helpen.

Image hosting by Photobucket

Gisteren heb ik zoonlief geholpen met het opstellen van een examenschema. ’t Ziet er goed uit, en volgens de juf was het “nog beter dan vorige keer”. Hopelijk zijn de resultaten dan ook nog beter dan de vorige keer. ;-) In ieder geval ziet onze zoon het wel zitten, de afgelopen weken heeft hij precies de smaak van studeren te pakken gekregen, en hij begint een beetje een ‘streber’ te worden, hahaha. Een paar 10-en hebben hem zodanig in een roes gebracht dat hij nog meer van dat wil. Gezonde verslaving, zou ik zo zeggen.

Het ziet er naar uit dat onze zoon z’n ziekte goed doorgekomen is, hij heeft wat gekucht maar het hinderde hem niet om gewoon verder te functioneren. En nu ben ik aan de beurt. Gisteren een ganse dag keelpijn gehad, en deze ochtend wakker geworden en ook beginnen kuchen. Zal dus ook maar starten met salietheetjes, vitamientjes en echinacea.

Tot slot wil ik de nieuwe lezers die hier beland zijn via WereldExpat ook welkom heten. Laat af en toe eens een berichtje na, zodat ik weet wie er allemaal meeleest, en als je zelf een blog hebt, vergeet het dan niet te vermelden, dan kom ik eens kijken!

Wednesday, March 08, 2006

Kookles en Wilde Amerikanen in het Hoger Onderwijs

Hmmm, dat was gisteren een geslaagde kookles! Zalige, heerlijk lekkere gerechten… dat belooft voor de volgende weken! Maar: het niveau ligt toch een stuk hoger dan de vorige jaren, met deze nieuwe kok. Op zich kan ik dat alleen maar toejuichen, maar anderzijds is het ook zo dat ik niet bij elk gerecht overtuigd ben dat ik het thuis ook weer kan fiksen. Ach wat, we zullen het maar moeten proberen, en leren van de fouten die we dan maken.

Verrassend genoeg werd ik nog met Amerika ‘geconfronteerd’ tijdens de les… De zoon van één van de mannen was voor 3 jaar uitgezonden naar Amerika (en dat werden er uiteindelijk 5), en de man is heel blij dat zijn zoon deze grote vakantie definitief terug naar huis komt met zijn gezin. Hij is een vitale 70-er, en was dus tegen andere gepensioneerden aan’t vertellen over Amerika (en het toeval wil dat het over New Jersey ging, want dat is waar zijn zoon ook woont). Ikke dus goed meeluisteren. En wat heb ik geleerd? Wel, dat Amerikanen “wilden” zijn. ??!! Ja, dat waren letterlijk zijn woorden. Iedereen knikte instemmend, maar ik wou dan toch wel effe weten wàt hij nou precies bedoelde (want ik kreeg zelf al beelden voor mij van Indianen met tomahawks die al “oe oe oe oe oe” roepend rond mij heen dansten). Wel, het waren “wilden”, want ze doken zo maar in je kasten in huis, waren best wel brutaal en hadden een hele hoge dunk van zichzelf. Dus je kon ze maar beter niet in huis halen, want “eens je ze binnen laat, krijg je ze niet meer buiten, waren zijn woorden”… Slik… En al die oudere mensen, die leken hem zomaar te geloven. En weet je wat ik nog leerde? In Amerika is het onderwijs heel zwaar (euh???), want je gaat daar al veel vroeger naar het Hoger Onderwijs. Ja hoor, zeker weten, want twee van zijn kleinkinderen waren nog maar 13 en 16, en die zaten allebei al in het hoger onderwijs. Dus ik vroeg maar effe of die 13-jarige dan eventueel ook al Advanced Placement cursussen volgde, of eventueel zo’n uitzonderlijke intellectuele capaciteiten had, zodat hij reeds toegelaten was wegens aan een College. De man wist duidelijk niet waar ik het over had, maar zijn kleinzonen gingen al naar het hoger onderwijs, want dat noemt daar High School. Ooooh, bedoelde je dat? Heb nog even een poging gedaan om hem uit te leggen dat High School ginder niet het equivalent is van ons Hoger Onderwijs, maar je ziet die man dan met zo’n blik naar je kijken van “Mens,wat zit je hier toch te zeuren, ik zal het allemaal toch wel weten want mijn zoon én mijn kleinkinderen zitten ginder, en jij zit hier, in de Kempen.”. Dus ik heb het er maar bij gelaten. Ben eens benieuwd hoe hun reactie gaat zijn als ik aankondig om ook tussen die Wilden te gaan leven en m’n kind naar de Hogeschool ga sturen. LOL!

Hoe zijn onze kooklessen opgezet? We maken een aantal gerechten tijdens een les, eerst overloopt de kok de recepten en bespreekt de ‘moeilijkheden’ bij ingrediëntkeuze of bij bepaalde kooktechnieken. Nadien verdelen we ons in groepjes, en elk groepje kiest één van de gerechten uit om te maken. Op het einde dekken we de tafel, en krijgt ieder een kleine portie van al dat lekkers, zodat we op het einde van de avond een schitterend menu gegeten hebben (en dus vol enthousiasme nog aan de afwas kunnen beginnen zodat we rond 23.30 uur thuis komen).
En natuurlijk ga ik jullie nu helemaal lekker maken met het opsommen van de dingen die we gemaakt hebben:

We zijn begonnen met een aantal aperitiefhapjes. De bedoeling is dan dat je die op een mooi bord legt, netjes alle drie bij elkaar, en het zo serveert aan je gasten:
* toastje met palingmousse (diegene die de toast maakte had de toastjes te lang in de oven warm laten worden, met als gevolg dat de vlammen uit de oven sloegen!)
* gevuld kerstomaatje met mozzarella en basilicum
* tomatenroomsoepje
Dit was alle drie heel erg lekker, vooral die palingmousse was verrassend, had ik nog nooit gegeten. Veel lekkerder dan zo’n terrine.

Dan hebben we een gerechtje gemaakt dat je eigenlijk zowel als voor-, tussen- of hoofdgerecht kan serveren:
* griet op een bedje van sojascheuten en broccoli
Hierbij leerden we dus ook een platvis filleren! Dus niks geen fileetjes meer kopen bij de visboer, nee nee, de ganse vis met kop en vinnen en vel, en zélf aan de slag. Dat is tenminste de wens van de kok, maar ik denk dat ik de visboer toch maar liever vraag om die vis even voor mij onderhanden te nemen!
Waarom mag je geen gewone fileetjes kopen? Omdat je, als echte kok (ahum) natuurlijk geen fond uit een potje gebruikt, maar je eigen visfond maakt! En ik moet toegeven, dat is natuurlijk veel lekkerder, maar het vergt ook wel wat meer werk.
Dit gerecht was zoooo lekker, dat ik bij de eerste hap spontaan m’n ogen sloot om extra te kunnen genieten!

Het volgende gerecht hebben is voor de vleesliefhebbers:
* varkenshaasje gevuld met mosterd
Was ook lekker. Had eigenlijk nog nooit zo’n varkenshaasje gevuld gemaakt, en deze werd gevuld met juliënne van paprika, heel lekker.
We maakten dit met als groenten broccoli en bloemkoolroosjes, overgoten met een klein beetje artisanaal gemaakte hollandaisesaus.

En tenslotte het dessert:
* perencroute met vanillesaus
Dat zijn dus peren die je pocheert in suikerwater met kaneel, nadien komen ze in een bladerdeeggebakje terecht (uit het pakje!), en je werkt af met een crème anglaise! ‘k Ben eigenlijk niet zo’n zoetebek, dus de meeste desserten zijn niet echt aan mijn favoriete ding, maar dit vond ik wel lekker.

Tuesday, March 07, 2006

Griep? - Kookles - Bijzondere verjaardagen

Na een weekje vakantie is gisteren de school weer begonnen. Lang leve de school, want heel mijn organisatie ligt overhoop bij zo’n weekje vakantie, met als gevolg dat ik bergen te strijken heb, en dat we momenteel haast geen gordijnen moeten hangen want je kan toch niet door de ramen zien, ze zijn vuil. LOL!

Onze zoon voelde zich zondag niet zo goed (buikpijn, lopende neus, stijve spieren in armen en benen,…). Ik vreesde natuurlijk onmiddellijk voor de griep, want die is de laatste weken echt wel aan een opmars begonnen! De week voor de vakantie bleken er heel wat scholen in de regio te zijn waar soms meer dan 30% van de kinderen afwezig was wegens ziekte!!! Dus onmiddellijk een kuur gestart met Echinaforce, eucalyptus beginnen dampen (én een paar druppeltjes in zijn bad), warme thee met verse salieblaadjes uit onze tuin.
En het lijkt alsof het geholpen heeft, voorlopig althans, want hij voelt zich ondertussen terug ok.
Even dacht ik dat hij toch nog ‘prijs’ zou hebben, want toen ik hem gisteren uit school haalde, zei hij “Mama, ik heb goed nieuws, en ik heb slecht nieuws”, en hij klonk vreselijk hees.
“Ok, begin maar met het slechte, en dan onmiddellijk daarna het goede,” zei ik.
“Dat zal niet gaan. Ik moet écht wel eerst met het goede beginnen.”
???
“Het goede nieuws is dat ik heel goede punten heb gehaald op mijn toetsen, het slechte nieuws is, dat het er zoveel zijn, dat, als ik eenmaal gedaan heb met het lijstje op te sommen, ik geen stem meer over ga hebben.”
Hahaha, dat is weer typisch onze zoon! Gelukkig voelde hij zich, ondanks de hese stem, heel goed. En op de eerste dag na de vakantie al direct zo’n lading schitterende punten terugkrijgen, geeft natuurlijk heel veel moed om volop in de laatste weken van die 2de trimester te duiken. De examen beginnen op 23 april, dus hij mag stilaan aan de voorbereiding beginnen.

Vanavond starten mijn kooklessen weer! Reeds voor het 3de jaar op rij ga ik, tesamen met een vriendin, een korte reeks van kooklessen volgen die hier in het dorp ingericht worden. Het zijn 6 lessen waarin telkens 3 of 4 gerechten gemaakt worden, en de 7de les is eigenlijk een feestje dat we aanbieden aan onze partners, en waarin we het beste van de afgelopen lessen speciaal voor hen koken. Heel leuk!
Dit jaar hebben we een nieuwe kok. We hebben in september al eens een proefles gevolgd van hem (dat was zo’n beetje zijn ‘sollicitatie’), en het zal toch een heel verschil zijn met onze vorige kok. Deze kok lijkt meer ‘professioneel’ te zijn, met veel aandacht voor de keuze van ingrediënten, de chemie in de keuken, voedselhygiëne, materialengebruik, enz. Ik ben dus eens benieuwd…

En tot slot wil ik hier nog even een heel bijzondere verjaardag vermelden; dagelijks volg ik de perikelen van Esther en Hein, een Nederlands koppel dat de Diverity Lottery gewonnen heeft, en zo naar de VS (Florida) getrokken is. Zij hebben ginder een eigen zaakje opgezet, en het gaat goed met die twee. En zij wonen nu net één jaar in Amerika (en vierden deze verjaardag met een verhuis naar een nieuwe woning, een hele mooie!). Zoals je kan lezen op hun blog
hebben zij het ginder erg naar hun zin, en is hun eerste jaar, eigenlijk tegen hun verwachtingen in, heel erg voorspoedig verlopen.
Image hosting by Photobucket
Soortgelijk verhaal kan je ook lezen bij Martin, Tova en Shay, die ook zo’n Green Card gewonnen hebben, en begin december hun eerste verjaardag in de States vierden.
Image hosting by Photobucket

Esther, Hein, Martin, Tova, Shay én alle andere ‘inwijkelingen’ in de States: ik hoop dat jullie nog heel veel jaren heel erg gelukkig mogen zijn ginder!

Sunday, March 05, 2006

De wereld is klein - Technopolis - Museum voor Natuurwetenschappen

Omwille van de sneeuw die men voorspeld had (en die er ook daadwerkelijk gevallen is), hadden we eerder deze week besloten om onze trip naar Zeeland uit te stellen tot in de paasvakantie.
Maar we hebben wat ‘daguitstapjes’ gemaakt:

Vrijdag zijn we naar Technopolis in Mechelen geweest. http://www.technopolis.be/nl/index.php Dit is een doe-centrum voor wetenschap en technologie. Natuurlijk is het maar een flauw aftrekseltje van zijn Amerikaanse, het Museum of Science & Industry in Chicago (http://www.msichicago.org/) waar we menig uur hebben doorgebracht, nu bijna 6 jaar geleden. Maar toch blijft het wel heel leuk om te doen, zeker als je ’s morgens beslist om nog snel naar oom en neef in het Brusselse te bellen, met de vraag of ze mee willen gaan!
We kregen een schone demonstratie van het principe ‘de wereld is klein’: terwijl we ons het hoofd aan ’t breken waren over een opgave (er liggen 16 vierkante schijfjes, en op elk schijfje staat aan de voor– én achterkant een cijfer. De bedoeling is dat je de schijfjes zo weet te leggen dat je dus telken vier rijen én vier kolommen krijgt die als som van alle cijfers in die rij of kolom 50 hebben), kwam daar plots een dame op ons af die we allen kende als ouder van de school waar neefje ging, én als lid van de Commissie Onderwijs (waar we menig lobbywerk verrichten). Wat een toeval! Maar dat was nog niet alles: terwijl de volwassenen na een hapje eten nog even zaten te babbelen in het restaurant, kwam onze zoon dolenthousiast binnenstormen dat hij zijn maten Carlos en Rodolfo tegengekomen was! Even later gevolgd door neef die kwam melden dat ook hij nog kinderen van zijn klas was tegengekomen! En dat allemaal op een vrijdag in Technopolis, Mechelen…

Zaterdag besloten we om nog eens een bezoekje te brengen aan het Museum voor Natuurwetenschappen in Brussel (http://www.natuurwetenschappen.be/).
Toen onze zoon nog een kleuter was, hadden we daar een abonnement genomen, want hij was niet weg te slaan uit dat museum, dus zo’n keer of 6 per jaar ging hij daar naartoe. Ook in de jaren die daarop volgde gingen we meerdere keren per jaar nog een bezoekje brengen. Maar de laatste twee jaar was het was bekoeld, ook omdat men grondige renovatiewerken uit aan ’t voeren is, en daardoor waren dikwijls die zalen gesloten die onze zoon juist boeiend vond. Maar nu, met het vooruitzicht om België toch minstens voor enige jaren te verlaten, wilden we toch nog wel eens een kijkje nemen. Ook vanwege de huidige tijdelijke tentoonstelling rond het hart (Hartstocht)
http://tinyurl.com/zb694

Deze opstelling werd trouwens gemaakt in Naturalis te Leiden, een museum dat ook nog op onze planning staat (paasvakantie?).
De vernieuwde zalen waren echt prachtig! En we hebben op een videowal een idee gekregen van wat er het komende jaar nog allemaal gaat veranderen. Dit deed ons besluiten dat we in 2007, als de werken achter de rug zijn, zeker en vast nog eens terug willen komen kijken!
We hadden dus ook zaterdag een prachtige dag, al werd er even een domper op de pret gezet toen we op de parking kwamen: bleek dat een van onze voorbanden helemaal plat stond! Reservewiel er op gelegd, en ik kan dus morgen even naar de garage gaan om de band te laten maken (indien mogelijk), want je kan maar beter steeds een reserveband bij hebben, zeker omdat m’n echtgenoot dinsdag weer naar Nederland moet. Je zal maar stranden zonder reservewiel!

Vandaag, zondag, begon iets minder: zoon voelt zich niet zo goed: stijf in z’n armen, keelpijn, loopneus, buik die raar aanvoelt,… Ik heb hem direct bestookt met echinacea, saliethee, een winterse vitaminenmix én rust… Hij maakt (voorlopig) geen koorts. Ik hoop maar dat hij niet de griep krijgt, want ze hebben deze week nog toetsen, én over twee weken beginnen de examen van de tweede trimester.

Verder hoop ik dat iedereen veilig thuisgeraakt van de skivakantie’s, want de verkeersberichten uit die contreien beloven niet veel goeds: lawines, wegen afgesloten, hevige sneeuwval, kilometers filles, parkings op autostrades die vol staan met gestrande toeristen,…
http://tinyurl.com/mgssz
Het weer hier ter plaatse is zeer vreemd: we zijn opgestaan met sneeuw, toen ging alles dooien, toen begon het terug te sneeuwen, toen dooide het weer.
Toen viel er zo’n beetje ‘flussige’ sneeuw, toen meer, toen nog meer, toen hagel,… Ik heb even een fotootje gemaakt vanuit het raam in de keuken, zodat je kan meegenieten van het landschap dat wij deze ochtend aan onze ontbijttafel zagen.
(aanvulling: ik heb eventjes de fotootjes verwijderd, want ik kreeg ze niet op het juiste formaat, en heel de layout van m'n blog lag overhoop)
Ondertussen sneeuwt het nog, en ligt er weer al meer sneeuw (er is nu geen gras meer te zien).

Thursday, March 02, 2006

Dusza onder de kerstboom, december2005



Annelies, u vraagt, wij draaien! ;-)

Ik merk nu wel dat ik eigenlijk niet zoveel foto's van haar heb, zeker al niet van die foto's waarop ze 'schoon in profiel' staat...

'k Zal d'r ne keer op moeten letten dat ik eens zo'n fotookes trek.

Dusza en onze zoon, augustus 2005

Wednesday, March 01, 2006

Natuur en Cultuur

We worden deze ochtend wakker, en heel de wereld (nou ja, tenminste dat deel van de wereld dat wij kunnen zien) is wit… Zo ontdek ik nu dat de krantenbezorger blijkbaar zijn auto op de weg laat staan, om dan te voet de krant tot aan onze brievenbus te brengen.
Dusza heeft al uitgebreid liggen rollebollen in de sneeuw. Ze duwt haar snuit dan in de sneeuw, zakt door haar voorste poten, en met haar achterste fier in de lucht, duwt ze zich een weg door de sneeuw, die ondertussen overvloedig over haar snuit gaat hangen. Dan nog eventjes op haar rug in de sneeuw rollen, en ze staat klaar om binnen te komen. Nou, dat had je gedacht, Dusza! Eerst maar even in de bench om wat op te drogen hoor!

Het is wel leuk om zo op te staan, maar toch brengt dit weer en vooral de voorspelling voor de komende dagen onze plannen in het gedrang. Het was eigenlijk de bedoeling dat we een dag of 2 naar Zeeland zouden gaan (dank u, Petra-van-de-beardies voor je tips!). Maar ik denk dat we dit gaan uitstellen tot in de paasvakantie. Want tenslotte is het een eind rijden én was het de bedoeling dat we, tezamen met de hond, zo’n 2 dagen zouden wandelen… En het is natuurlijk niet de bedoeling onze zoon ziek te gaan maken, want de examen van het 2de trimester komt er aan…

Gisteren was het de regen die roet kwam smijten in de plannen van onze zoon en twee vrienden: ze hadden gepland om in de bossen van Kasterlee (Kabouterkesberg en de omgeving van de Hoge Mouw) http://tinyurl.com/fjjfc op zoek te gaan naar vogels en ander natuurschoon. Niet dat ze zich nu verveeld hebben, want ze zijn bijeengekomen bij één van die gasten, en hebben daar zitten spelen met Paint en Photo Editor op de PC, en ze hebben Jurassic Parc III (http://www.biosagenda.nl/index.php?action=film&filmID=1329) bekeken (het zijn grote fans van dinosauriërs).

Maar met dit weer zullen we onze Zeelandplannen dus ook maar beter aanpassen, en waarschijnlijk gaan we dus maar op uitstap wat dichter bij huis, én overdekt. Straks zullen we eens rond de tafel gaan zitten om te brainstormen, maar waarschijnlijk wordt het het Museum voor Midden Afrik, in Tervuren. http://www.africamuseum.be
Het gebouw zelf is al een pareltje voor het oog (ik wou hier een foto plaatsen, maar blijkbaar lukt dat deze ochtend niet, latere poging volgt).
Naast de zeer uitgebreide permanente tentoonstelling, zijn er momenteel twee tijdelijke tentoonstellingen:
één over vlinders en motten (met zo’n 500.000 exemplaren) (http://butterflies.africamuseum.be/nl/watiser.php)
en één genaamd ‘Congo, Natuur & Cultuur’ (http://www.congo2005.be/).
Dus ik denk dat dit uiterst geschikt gaat zijn voor onze zoon, en hij heeft al aan een van zijn natuur-en-beestjes-minnende vrienden gevraagd om mee te gaan.