Met gekleurde billen, oftewel Linguïstieke Logica

Deze ochtend om 6.30 uur stond de vertrouwde taxi al weer op de oprit. M'n ventje is dus weeral vertrokken, naar New Jersey.
Voorlopig ziet het er naar uit dat er in juni geen intercontinentale reizen zijn. En tot half juli zijn we dan op rondreis in Griekenland. Maar augustus zal het Puerto Rico en/of Raritan zijn, nadien gevolgd door Brazilië.

Vrijdag brachten we van de bib een leuke dichtbundel mee:

Bij het snel doorbladeren viel mijn oog op één heel leuk gedicht, en deze ochtend had ook onze zoon het gevonden, hij kwam het me net voordragen:

De lingïstieke logika van het Nederlands

Het meervoud van 'slot' is 'sloten',

toch is het meervoud van 'pot' niet 'poten'.

Wie gisteren ging vliegen, zegt heden 'ik vloog',

dus zegt u misschien van wiegen: 'ik woog'.

Neen, want 'ik woog' is afkomstig van 'wegen',

maar... is nu 'ik voog' een vervoeging van 'vegen'?

En dan het woord 'zoeken' vervoegt men 'ik zocht'

en dus hoort bij 'vloeken' dan: 'ik vlocht'.

Alweer mis, want dit is afkomstig van 'vlechten',

maar 'ik hocht' is geen juiste vervoeging van 'hechten'.

Bij 'roepen' hoort 'riep', maar bij 'snoepen' geen 'sniep'.

Bij 'lopen' hoort 'liep' maar bij 'kopen' geen 'kiep'.

En evenmin hoort bij 'slopen': 'sliep',

want dat is afkomstig van het schone woord 'slapen'.

Maar zeg nu weer niet 'riep' bij het werkwoord 'rapen',

want dit komt van 'roepen' en u ziet het terstond:

zo draaien we vrolijk in een kringetje rond.

U ziet, de verwarring is akelig groot.

Nog talloze voorbeelden kan ik daarvan geven,

want 'gaf' komt van 'geven', maar 'laf' niet van 'leven'.

Men spreekt van 'wij hinken, wij hebben gehonken'.

Het is: 'ik weet' en 'ik wist'; zo vervoegt men dat,

maar schrijft u nu niet bij 'vergeten': 'vergist'.

Dat is een vergissing, ja moeilijk, dat is't.

Het volgend geval, dat is bijna te bont.

Bij 'slaan' hoort: 'ik sloeg', niet 'ik sling' of 'ik slong'.

Bij 'gaan' hoort: 'ik ging', niet 'ik gong' of 'ik gond'.

En noem tenslotte geen manntjes-rat 'rater',

al gaat dat wel op bij 'kat' en bij 'kater'.

H. Hagers
Hoogland, Drongen, 1982
in 'Met gekleurde billen zou het leven gelukkiger zijn', 250 nvergetelijke gedichten verzameld door Jan Van Coillie, uitgeverij Averbode,1996

Tiens, en ik dacht dat taal toch niet zo moeilijk was na het lezen van Blips van Klaas:
http://usadutch.com/blips/2007/05/16/can-you-read-this-its-english-sort-of/
Of geldt dat enkel maar voor het Engels?

Dubbele nationaliteit is vanaf 9 juni mogelijk!!!

Via Vlamingen in de Wereld kreeg ik deze ochtend dit bericht in mijn mailbox:

Beste langenoot in het buitenland, Na vele jaren argumenteren achter de schermen zijn de Stichting Vlamingen in de Wereld en Union Francophone des Belges à l'Etranger heel erg opgetogen met het opheffen van de wet inzake het verbod op de dubbele nationaliteit. Het dossier kwam in een stroomversnelling na een gemeenschappelijk seminarie op 9 mei 2005 in Brussel. De nieuwe wetgeving omtrent de ‘dubbele nationaliteit’ wordt nog deze legislatuur van kracht. Op 9 juni 2007, daags voor de federale verkiezingen, treedt het Koninklijk Besluit in werking. Een Belg die een buitenlandse nationaliteit aanneemt, behoudt binnenkort dus zijn Belgische nationaliteit. Tot nu raakte hij dit dus kwijt. De wet geldt voor alle landen, behalve voor tien Europese lidstaten. Dat laatste is een gevolg van het Verdrag van Straatsburg van 6 mei 1963, waarin bepaald werd dat iedere persoon bij voorkeur slechts één nationaliteit mocht hebben. Vele staten zegden dit verdrag intussen op. Laatst nog gaf Luxemburg te kennen ervan af te willen. Het Verdrag verdwijnt echter pas effectief als alle staten het officieel opzeggen. Daarom kunnen Belgen die Brit, Deen, Fransman, Ier, Italiaan, Luxemburger, Nederlander, Noor, Oostenrijker of Spanjaard willen worden, nog geen dubbele nationaliteit bekomen. Wie Chinees, Amerikaan of Australiër wordt of gelijk welke andere nationaliteit aanneemt, uitgezonderd de hoger vernoemde, blijft vanaf 9 juni ook gewoon Belg. Meer concrete informatie mag u weldra verwachten.Blij u dit heuglijke nieuws te kunnen melden, groeten wij u,
Walter M. Thiebaut, Voorzitter
Lidi Van Gool, Directeur

Dat vind ik heel goed nieuws! Als je als Belg voor lange tijd in het buitenland woont, dan is het soms handiger om die nationaliteit aan te nemen omdat je dan goedkopere leningen krijgt, studiefinanciering in dat land kan genieten, de administratie van bepaalde dingen gewoon veel handiger wordt, enz. Tot nu toe was dat een probleem, want als jij na x-aantal jaren terug wou keren naar België... dan kon dat allemaal niet meer zo simpel, want je was geen Belg meer. Kwam je dan van binnen een land in de EU, dan was er niks aan de hand. Maar je zal inderdaad maar jaren gaan werken zijn in Amerika, Australië of Azie...

Nu viel dat met Amerika altijd wel te omzeilen, mits je weer door een lange 'leidensweg' wou gaan: je kan aantonen dat de Amerikaanse nationaliteit geen 'volle' nationaliteit is. Dat wil zeggen: als jij als buitenlander die nationaliteit aanneemt, dan heb je toch niet dezelfde rechten als iemand die van geboorte uit Amerikaan is. Je kan dan bijvoorbeeld bepaalde hoge functies in het leger niet opnemen, en je kan ook geen president worden. Op basis daarvan kan je dus gaan betwisten dat je de Belgische nationaliteit kwijt bent gespeeld, maar dat is nu dus niet meer nodig.

hoorzitting - het nut van antieke talen

Even een klein berichtje om te laten weten dat wij niet ontvoerd zijn door marsmannetjes. ;-)

Gisteren waren we met onze werkgroep uitgenodigd om te komen spreken in het Vlaams Parlement, voor de volksvertegenwoordigers die lid zijn van de Commissie Onderwijs. Dat is heel vlot gegaan, nu maar hopen dat de heren en dames politici daadwerkelijk aan de slag gaan. Want ook in oktober 2001 is er een hoorzitting geweest waarbij de voorzitter van de Commissie toen besloot:

Ik wil alle sprekers van harte bedanken voor hun komst. We hebben een bijzonder leerrijke ochtend achter de rug. Ongetwijfeld zal die consequenties hebben voor het beleid. We hoorden reeds een aantal concrete vragen. De discussie en zeker het budget zullen uitwijzen welke kunnen worden ingewilligd. De getuigenissen waren bij momenten ontroerend. De uiteenzettingen waren bijzonder boeiend. We hebben vernomen wat precies het probleem is en welke omvang het heeft. Het is onze plicht als beleidsmakers om erop in te spelen. We zullen u het verslag van deze zitting overmaken.

Spijtig genoeg hebben we de afgelopen 6 jaar met een typisch politiek trekje te maken:
Veel beloven en weinig geven, doet een gek in vreugde leven. :-)

Zoonlief heeft vandaag ook het laatste 'kleine' rapport van dit schooljaar meegekregen, en men formuleerde reeds een oordeel: hij krijgt carte blanche om een studierichting voor volgend jaar te kiezen! Dolgelukkig was hij, en wij ook natuurlijk.
Hij twijfelt dus nog tussen Grieks-Latijn of Grieks. En om even hier nog iets te zeggen naar aanleiding van de reactie van Andrea in mijn vorige post:
Waarom kiezen voor Grieks/Latijn (want het zijn toch dode talen)? In België behoren deze richtingen tot het ASO (= Algemeen Secundair Onderwijs), welke dus algemeen vormend zijn. Je krijgt er dus geen opleiding, maar wel een vorming. Dat wil zeggen: men leert je geen beroepsvaardigheden aan waarmee je op je 18de op de arbeidsmarkt terecht kan, maar men biedt je een vorming, een geheel van waarden en normen, een kijk op de wereld, een levenshoudig en een manier om aan kritisch onderzoek en studie te doen, vooral ook naar je verdere toekomst toe.
Door de hoeveelheid antieke cultuur die je krijgt, verwerf je ook meer inzicht in waarom de dingen heden gaan zoals ze gaan en zijn zoals ze zijn, je krijgt dus meer inzicht in de dingen die een invloed hebben op de toekomst.
Ook bieden deze talen een goede basis om andere talen te leren: zo merk ik dat onze zoon eenvoudige Spaanse dingen toch begrijpt vanuit die antieke talen (én in combinatie soms ook met het Frans dat hij kent). Ook als je later beslist om bijvoorbeeld biologie, geneeskunde, fysiotherapie of wat dan ook voor wetenschappelijke richting aan de universiteit te gaan studeren, dan heb je het voor bepaalde vakken makkelijker omdat daar de terminologie gebaseerd is op Grieks en/of Latijn. Dat moet jij dan niet meer zo zitten 'blokken'.
Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening, die ik hier maar even snel-snel op papier zet. Als ik er langer over nadenkt, dan zal ik nog wel wat meer argumenten vinden. Maar ik kan begrijpen dat er mensen zijn die het verloren tijd vinden. Ieder heeft zijn eigen klemtonen en prioriteiten en belangstellingen in het leven, niet?
Voor ons is vooral één ding duidlijk:
onze zoon heeft niet zo'n interesse in het vak 'economie' -> Economische Wetenschappen is dus uitgesloten
Zo heeft hij ook niet echt belangstelling voor vakken als sociologie, psychologie e.d. -> Humane Wetenschappen is dus ook niet zijn ding
Maar hij heeft heel veel belangstelling in Grieks, Latijn, antieke geschiedenis (én wetenschappen), dus lijkt deze richting hem gewoon op het lijf geschreven. Hij zou in de toekomst dan verder kiezen voor Grieks-Wetenschappen.

Achnaton, Nefertiti, studiekeuze en Puerto Rico

Gisteren zijn we naar een voordracht geweest van Egyptologe Marleen Reynders.
Zij is de auteur van o.a.
De nijl stroomopwaarts. Het Egypte van de farao's
Onder het oog van de zonnegod
Deze keer gaf ze een voordracht genaamd 'De revolutie van Achnaton en Nefertiti'. Anderhalf uur aan een stuk door wist deze dame zeer geboeid en uiterst gedocumenteerd te vertellen over de nieuwste ontdekkingen omtrent deze toch wel zeer bekende figuren uit het Oude Egypte!

Het koninklijke paar met 3 van hun 6 dochters

We kregen hierdoor inzicht in de reden waarom Achnaton de Egyptische god Amon inruilde voor Aton.

Achnaton

Tevens wist ze boeiend te vertellen over de voorname rol die Nefertiti steeds ingenomen heeft aan de zijde van haar man, iets wat zeer ongewoon was voor die tijd.

De mooie Nefertiti.
De betekenis van 'Nefertiti' is: 'de schone is gekomen'.

Geïnteresseerden in de Oudheid zullen trouwens misschien weten dat deze 3300 jaar oude buste momenteel volop in de belangstelling staat. Egypte bouwt een nieuw oudheidkundig museum in Gizeh, en wil tijdens de openingsexpositie deze buste tentoon stellen. De buste werd in 1912 opgegraven door Duitse archeologen, en hebben deze daardoor in hun bezit. De Duitsers willen haar niet uitlenen en transporteren naar Egypte, want het beeld is uit uiterst fijne kalksteen gemaakt, en CT-scans toonden aan dat er holle ruimtes zitten. Bij transport zou het beeld dus volledig uit elkaar kunnen vallen.
"Wordt vervolgd", denk ik.

Vanavond ben ik nog naar een info-avond op de school geweest. Onze zoon moet volgend schooljaar weer een keuze maken, omdat hij naar de 2de graad gaat (3de jaar ASO in België, grade 9 in Amerika). In het 1ste jaar volgde hij Latijn, dit jaar heeft hij er Grieks bij genomen (dat kon in het 1ste jaar nog niet), met de bedoeling om in het 3de jaar dan voor Grieks te kiezen (om uiteindelijk in Grieks-wetenschappen te belanden). Maar het Latijn valt hem zo goed mee, dat hij het nog een jaartje verder wil doen. Anderzijds wil hij ook wel Grieks volgen, dan heeft hij een uur wiskunde meer, en een uur fysica, wat dan weer interessant is indien hij nadien voor Grieks-wetenschappen kiest. Aangezien hij een ernstige vorm heeft van dysorthografie, vind ik dat we deze keuze niet te lichtzinnig mogen nemen, tenslotte wordt het aanbod talen in Grieks-Latijn wel heel erg groot. Hij heeft dan 4 uur Nederlands, 3 uur Frans, 2 uur Engels, 4 uur Grieks en 4 uur Latijn. Dat zijn dus 17 van de 32 uur talen... Gelukkig hebben we nog even de tijd om er verder over na te denken. En ach, als ze op het bedrijf nu eens in zouden willen zien dat ze ons beter met z'n allen naar Amerika konden verschepen, dan is dit studiekeuzeprobleem helemaal van de baan, hahaha!
Zaterdagmiddag komt m'n ventje weer thuis, maar spijtig genoeg zal ik nog tot een uur of 6 's avonds geduld moeten hebben. We geven die dag namelijk weer een cursus, dus de plicht roept. Snif snif snif...
Momenteel zit hij in Puerto Rico, en hij vindt het daar geweldig. "'k Zou hier zo willen wonen", zei hij me aan de telefoon...

Leuk weekend!

Wat hebben we genoten van het weekend!

Zaterdag voor de middag kwam ons allerliefste ventje terug thuis van Amerika. Eerst is hij dan een dutje gaan doen, en na de middag zijn we (weeral) de tuin in getrokken: nog wat boompjes aanplanten, planten verplaatsen, onkruid wieden, en vooral: het gras afmaaien (want dat was dringend nodig).
Het weer was heerlijk: niet te warm, niet te koud.



Zondag was het open-deur / schoolfeest op onze zoon zijn school. Hij had zijn taak in het lokaal van klassieke talen (Grieks en Latijn): het thema van dit jaar was ‘Orpheus en Eurydice’
Tesamen met de andere klas Grieks-Latijn hadden ze een kortfilm film opgenomen die dit verhaal bracht. Wegens allerlei omstandigheden, o.a. de regisseur die zich niet meer vrij kon maken nadat verscheidene opnamedagen geannuleerd waren door de slechte weersomstandigheden, hebben ze de film niet helemaal af kunnen werken, zodat ‘de ontknoping’ ter plaatse als toneel werd opgevoerd.
Onze zoon speelde dus ‘schim’, waarvoor hij witte make-up op kreeg, met zwart omrande ogen, en hij droeg een witte gescheurde lakens die rond hem gedrapeerd waren.
Ook was het de bedoeling dat hij het laatste uur ter beschikking stond van mensen / toekomstige leerlingen die vragen hadden over de studierichting (dat deden ze in beurtrol). Dergelijke dingen doet hij dus heel graag, en hij is zo gepassioneerd door die studie dat hij ook vol overtuiging en enthousiasme kan vertellen. Als iemand nog twijfelt of hij Grieks en Latijn wil studeren, dan denk ik dat je na zijn enthousiasme je onmiddellijk inschrijft.

Bedoeling was eigenlijk dat we na afloop van dit feest tezamen zouden uit eten gaan, een beetje om onze schaarse tijd met papa te vieren, en ook om onze kennismaking van 16 jaar geleden te vieren. Maar het weer was zalig, we dronken nog iets op het terras dat men buiten opgesteld had, en we zaten vlak bij de frietkraam… En dat geurde zo lekker, wat ons heeft doen besluiten om in plaats van op restaurant te gaan, daar een bakkie frit met mayonaise te kopen. En die smaakte heerlijk! LOL!
We houden dat etentje nog te goed, en dan vieren we onmiddellijk nog iets extra: 17 mei wordt m’n ventje 46 jaar. En dat valt net in de week dat hij deze maand niet in Amerika zit. Maandag tem woensdag werkt hij dan van thuis uit, donderdag en vrijdag is vakantie! En die zondag vertrekt hij dan opnieuw, maar daar denken we nu nog maar niet aan, want hij is deze ochtend nog maar net vertrokken naar Puerto Rico. Daar gaat hij de productieplants bekijken. Deze zorgen voor meer dan 50% van hun wereldwijde productie.



Deze ochtend werden we wakker met een grijze lucht, en het regende. Maar ‘k vond dat niet erg. Toen ik Dusza buiten ging halen, hoorde ik bijna de plantjes juichen van plezier! En alles ziet er nu ook plots zoveel groener uit!

Moe - dermatoloog - meikevers

Ik ben moe… Na een paar nachten die soms meerdere malen per nacht onderbroken werden door een zoon met bloedneus, vertrok m’n ventje naar Amerika. En als m’n ventje niet thuis is, dan heb ik er de grootste moeite mee om te gaan slapen. Ik blijf dan maar op tot ik werkelijk omval van de slaap, om dan in bed weer klaarwakker te liggen, gewoon omdat ik “mijn draai” niet vind.
Maar: vandaag kan ik zeggen “MORGEN is m’n ventje er weer”!!! Dus dat maakt me blij.
Hij zal zo mogelijk nog vermoeider zijn dan ik, want gisterenmiddag wou ik hem bellen om te praten over iets dat ik dringend kwijt wou. Daarom had ik gewacht tot 13.15 uur ’s middags, dan is het daar 7.15 uur ’s ochtends, en ik nam aan dat ik hem dan niet wakker zou bellen. Wat bleek? Hij stond al in Raritan, op het punt een vergadering binnen te stappen!!!
Als er één ding is waar ik de grootste aanpassingsproblemen mee ga hebben als we ooit verhuizen naar ginder, dan is dat wel dat hun dag start op een godvergeten onmogelijk vroeg uur, zowel de scholen, als de bedrijven. Dat zal dus tandjes bijten zijn voor deze avondmens.

Gisteren zijn zoonlief en ik bij de dermatologe op bezoek geweest. Eigenlijk kwam ik op dat idee na het lezen van een blogbericht van Kristine
Gelukkig wist de dermatologe me te vertellen dat geen van beiden iets hadden dat we speciaal in’t oog moesten houden, en dat we niet echt van het type zijn dat makkelijk dergelijke potentieel gevaarlijke vlekjes ontwikkeld. Goed nieuws. ‘k Zal dus niet jaarlijks zo’n bezoek inplannen (behalve als ik echt iets zie wat me ongerust zou maken), maar om de zoveel jaar toch maar eens langsgaan.
Bij onze zoon heeft ze nog een klein wratje onder z’n voet ‘bevroren’. Zelf heb ik er ook een (een ambetante, net daar waar m’n grote teen overgaat in m’n voet, zo eentje dat naar binnen groeit). Is al heel wat keren bevroren geweest, en zelfs ingespoten, maar niks hielp. Nu heb ik aan mijn andere teen dat ooit ook gehad, jaren gelden, en toen heeft de arts uiteindelijk besloten om het weg te snijden. Dus ik verwachtte me ook aan zoiets, maar dat doet deze dermatologe niet wegens ‘niet zo’n makkelijke plaats’ en ‘geen garantie op wegblijven’. Zij ‘schiet’ dat in. Lijkt op die spuitjes die ik gehad heb “maar beter”. Alhoewel ze me geen enkele garantie kan geven. ‘k Moet dus een nieuwe afspraak maken, want ze had dat spul niet in het ziekenhuis omdat ze daar maar 1 dag per week zit en het heel snel vervalt. Moet dus bij haar thuis langsgaan. Verdorie! Daar zie ik tegenop. Die spuiten herinner ik mij als ont-zettend venijnig. :-(

In de kranten las ik de afgelopen week berichten dat de meikever dit jaar al heel erg veel gesignaleerd was in april, door de aanhoudende hitte (en droogte) in Vlaanderen. Traditiegetrouw hebben wij hier begin mei altijd ontzettend veel meikevers.



Maar ik heb er hier dus geen gezien in april, ze zijn pas deze week gekomen. En wel in veel mindere mate dan de voorgaande jaren!
Spijtig genoeg zijn de vooruitzichten dat, door die gekke temperaturen, er deze zomer veel meer muggen en wespen gaan zijn. 'k Heb toch liever die meikevers...

1 mei 1991

1 mei 1991. ‘t Was geen slecht weer, maar toch niet zo warm als vandaag, en een eind na middernacht stond er zelfs een fris briesje, waardoor hij zijn armen beschermend om me heen sloeg toen we op weg gingen naar onze auto’s. Wat er toen door me heen ging, deed me op slag besluiten dat dit de man was met wie ik zou trouwen. Toen ik dat zo zeker vertelde tegen bekenden, dat ik zou trouwen met die man die ik net 1 avond kende, werd er gelachen. Maar vandaag zijn we exact 16 jaar verder, en in augustus vieren we onze 15de huwelijksverjaardag.
Lieverd, ik weet dat je dit blogje straks op je hotelkamer wel zal lezen. Weet dan dat ik in gedachten heel dicht bij je ben, en weet vooral dat ik je door al die jaren alleen nog maar liever gaan zien ben, en meer respect en bewondering voor je gekregen heb. ‘k Heb altijd gezegd dat ik pas zou trouwen met iemand die ik de moeite waard zou vinden om 50 jaar van m’n leven aan te geven. Met jou zou ik 500 jaar van m’n leven willen doorbrengen, en zelfs dan zou ik het nog niet beu zijn! Dank je wel voor je liefde en je steun!

Elke keer als jij me aankijkt

dan voel ik dat ik thuis ben.
Elke keer als ik aan jou denk

dan weet ik dat ik juist ben.
Je redt me uit m’n bange dromen,

je liefde leidt me door de nacht.
Mocht ons ooit iets overkomen

weet dan dat ik op je wacht.

Want m’n lief,

altijd heb ik je lief,

ik kan niet zonder jou bestaan.
Altijd heb ik je lief

ik kan niet zonder jou.

Je hart dat zegt “ik heb je nodig”

dat zegt “ik hou van jou”.

Zo`n hart maakt woorden overbodig

en ik blijf d’r altijd trouw.
Je laat de zon weer voor me schijnen,

je bent m’n passie en m’n kracht.
Mocht je op een dag verdwijnen

weet dan dat ik op je wacht.

Want m’n lief,

altijd heb ik je lief,

ik kan niet zonder jou bestaan.
Altijd heb ik je lief

ik kan niet zonder jou.

(Clouseau)