About Me

My photo
Belgium
Begin 2005 vroegen wij ons af: Doen we het of doen we het niet? Dat werd dus ook de eerste titel van dit blog. En we besloten dat we het wilden doen: verhuizen naar Amerika. Via het bedrijf waar mijn man voor werkt. Maar veel gepalaver en enkele reorganisaties verder, zitten we nog steeds in Belgie. We geven de moed niet op, doen ondertussen ook mee aan de Green Card Lotery, en wachten... Vandaar ook dat ik eind februari 2008, meer dan 3 jaar later, dit blog een nieuwe titel gaf: Quiévrain: wachten. De uitleg waarom staat in mijn posting van 28 februari 2008... Wanneer kunnen we gelost worden?

Sunday, April 06, 2008

Dusza in de sneeuw - landschap

Zoals gezegd hier nog wat foto’s van Dusza in de sneeuw, 25 maart. ’s Morgens lag er sneeuw, toen zijn deze foto’s genomen. Tegen de middag was alles al verdwenen...
Ze duikt heel graag met haar snoet in de sneeuw, en dan met de poep omhoog/staart in de lucht, en dan speelt ze “sneeuwruimer”. Heel grappig zicht altijd.
Photobucket
En dan eindig je natuurlijk met een snoet vol sneeuw...
Photobucket
Baasje smijt het balletje, en Dusza gaat er achter aan…
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Vandaag zijn we nog gaan wandelen en heb ik nog wat landschapsfoto’s gemaakt.
Morgen ga ik uiteindelijk 2 foto’s afgeven: foto nr. 4 van gisteren. En dan nog deze foto:
Photobucket
Maar deze vond ik ook wel leuk:
Photobucket
Photobucket
Later volgen nog wat foto’s van de wandeling, met hondjes dus!

Saturday, April 05, 2008

De Bende - Foto: landschap

’t Was een leuke namiddag: we kwamen nog eens samen met “De Bende”: oom Luc en tante Ingrid, neef Felix, tante Magda, en wij. Normaal gezien doen we dat regelmatig, maar dit jaar was het de eerste keer dat het er van kwam om nog eens met allen tezamen te zijn. We zijn gaan eten in een grillrestaurant en het was lekker en gezellig.
Voor een volgende bijeenkomst moeten we niet lang wachten: 11 mei zitten we aan het communniefeest van neef Felix! Ze hebben ons al heel nieuwsgierig gemaakt naar het menu, en we zijn gewaarschuwd dat we een week vooraf al maar beter op dieet gaan... Aiaiai, als dat maar goed komt! Straks rollen ze ons naar huis.

Eerder deze week maakte ik met manlief en onze hond nog een wandeling “op het einde van de straat”. Het landschap vond ik heel mooi, en ik maakte dus ook wat foto’s. Want dat is de opdracht die ik tegen maandag ook moet binnenleveren: landschappen...
Dus: breng je stemmen maar uit!

Foto 1:
Photobucket

Foto 2:
Photobucket

Foto 3:
Photobucket

Foto 4:
Photobucket

Foto 4 heeft mijn voorkeur, omwille van de kleuren en het lijnenspel.

Thursday, April 03, 2008

Panamarenko

Gisteren zijn we naar een tentoonstelling van Panamarenko geweest.
Van zijn website:

Panamarenko (Antwerpen, 1940) is een buitengewoon en niet te classificeren individu binnen de hedendaagse kunst.
Als kunstenaar, ingenieur, fysicus, uitvinder en visionair heeft hij uitzonderlijk onderzoek gevoerd naar begrippen als ruimte, beweging, vlucht, energie en gravitatie. Zijn werk is een combinatie van artistiek en technologisch experiment, en neemt verschillende vormen aan: vliegtuigen, duikboten, auto's, vliegende tapijten en vogels. Telkens spectaculaire constructies van vreemde schoonheid, tegelijk speels en indrukwekkend.


Zoonlief heeft onlangs nog een kunstwerk gemaakt dat geïnspireerd is op het werk van deze kunstenaar. Van oom Luc kreeg hij zijn eerste modem. Een exemplaar uit 1984 dat maximum 9600 bits per seconde (dus 1200 bytes per seconde) haalde en dat toen zo'n 75.000 Belgische frankskes kostte (omgerekend bijna € 2.000!!!).

De kwaliteit van de foto’s is niet geweldig, er waren hele grote ramen waar de zon pal op stond... Maar hier alvast wat sfeerbeelden:
Photobucket
Brazil 2004
Pilot with foldable wing construction & motor
schaalmodel voor het origineel full-scale ontwerp (ongeveer 6 m spanwijdte).
Te koop voor € 15.000

Photobucket

Photobucket
“Rugzak met 60 pk motor met houten propeller die de drager moet toelaten vertikaal op te stijgen en vrij in de lucht te bewegen”
Full-size model. Niet te koop.
Panamarenko zou er effectief een klein stukje mee van de grond geraakt zijn.
Ik denk dat we nog eens naar het MUHKA moeten http://www.muhka.be/ om nog wat verder in de Panamarenko-sfeer te komen, want zoonlief wil er een spreekbeurt over gaan houden.
Het is een boeiend gegeven: zijn dit eerder technische studies, of is dit kunst?... Een debat waard!


P.S.: Iemand enig idee? Ik laad mijn foto's op bij Photobucket. Voor die laatste foto ga ik dan naar "edit" en dan komt de foto effectief in de juiste orientatie te staan. Maar als ik dan die html-code overneem om op mijn blog te zetten, dan lijkt het of ik die edit helemaal niet gedaan heb, en ligt de foto terug op z'n kant.
Wat doe ik fout?

Saturday, March 29, 2008

De tuin

Vandaag voor de eerste keer dit seizoen echt in de tuin gewerkt. Ik had al wel eens wat onkruid staan harken, maar daar bleef het bij. Het weer van de afgelopen wegen was ook alles behalve uitnodigend om er eens in te vliegen...
Maar deze ochtend zijn we opgestaan met een zonnetje (ok, we zijn hier niet veel meer gewend, dus als de lucht niet grijs is EN ik kan een zon zien...).

Manlief heeft het gras gemaaid, zoonlief is aan het harken geweest, ik heb het onkruid dan verder opgeruimd, heb nog wat gesnoeid, heb de buxus rijkelijk voorzien van meststoffen... Heerlijk was het! En het ziet er nu weer lekker “fris” uit. Nu maar hopen dat het even droog blijft.

Photobucket

We hebben hier en daar erg last van zo’n groene ‘aanslag’ op de tuinpaden/oprit. Dat is het gevolg van die schitterende hoge eiken die hier groeien. Maar bv. achter in de tuin is het zo erg dat het bij nat weer soms een beetje glibberig is.
Ik had dus een product meegebracht. Biologisch, want ik wil niet dat mijn plantjes kapot gaan, noch het gras of de hond! Gelukkig ging ik de bijsluiter nog eens goed lezen vooraleer ik er mee aan de slag ging, want het blijkt dat dit het best toepast bij temperaturen boven de 12 graden, en het moet toch minstens een dag droog blijven. Even geduld dus nog...
Behalve achter in de tuin: daar ben ik er maar met de schuurborstel op gegaan. Pffft.... Wat een werkje! Er zit nog steeds wat groen op maar ik ben er zeker van dat ik nu geen risico meer loop om onderuit te gaan!

Verder samen met m’n ventje nog wat zitten prutsen aan de instellingen van mijn blog, zodat deze tekstkolom een beetje breder is geworden.

De dollar koers

Als je op dit moment je eurootjes omzet naar dollars... dan ben je plots veel rijker.
(al is dat natuurlijk heel relatief)

HTML: de dollarkoers

Wednesday, March 26, 2008

aanvulling

De kans dat er langs deze weg ergens iemand is die werkelijk interesse heeft in mijn man (zijn CV) is natuurlijk klein, maar je weet maar nooit.
Daarom nog even deze kleine aanvulling:

Zijn taak als global account manager is er voor te zorgen dat infrastructuurdiensten, applicatientwikkeling en ondersteuning gealigneerd lopen met de behoeften van een multinationale operating company.
Hij is verantwoordelijk voor 15,000 seats wereldwijd in een Operations company en heeft daarvoor een infrastructuurbudget van $80,000,000 ter beschikking voor 11 manufacturing plants en 4 grote distributie centers.

Is dat "Amerikaans" genoeg? (zij willen blijkbaar veel cijfertjes kennen...)

CV is op aanvraag te bekomen.

Tuesday, March 25, 2008

De sterretjes zijn zoek

Opeenvolgende reorganisaties en besparingsrondes hebben een zware tol geeist bij mijn man op het werk.

Veel meer mensen dan gedacht hebben dan ook nog eens gebruik gemaakt van een gunstige ontslagregeling (zodat er geen naakte ontslagen moesten vallen). Gevolg: personeelstekort (dat niet aangevuld mag worden).

Diegene die aan het hoofd van het bedrijf staat krijgt heel veel commentaar in de zin van “ondoordacht optreden” / “geen lange-termijn visie” / “autoritair” / ... Maar er is niemand die zijn kop uit durft te steken om dat aan te klagen bij de Board of Directors. Allemaal bang om hun job te verliezen?

Gevolg: er is geen aandacht meer voor de loopbaanplanning van bekwame medewerkers. Dus wat doen die mensen? Gefrustreerd rondlopen. Of hun ontslag geven.

Ik heb mijn man nog nooit zo tegen zijn zin zien gaan werken. Had zelfs nooit gedacht dat dat mogelijk zou zijn. Ik schrik me dus een hoedje. En ik maak me zorgen.
Photobucket

Een ding staat hier vast: als wij momenteel de green card zouden winnen, dan zou hij in eerste instantie zelfs buiten het bedrijf naar een nieuwe job gaan zoeken...
Wie had dit ooit kunnen denken...

We hebben verlof van vrijdag tem maandag. De Fortune Top 100 ligt al klaar. En het CV ook. Tips zijn altijd welkom, en een jobaanbieding nog meer!

EDIT: mijn man heeft al ruim 20 jaar werkervaring, vooral in global account management en project management. Zeer ervaren in het leiden van een grote groep (+150) mensen in een globale IT-omgeving. Sector: telecom / farmaceutisch - chemisch / supply chain.